Gisteravond keek ik naar de Passion en kreeg ineens een heel warm mooi gevoel van eenheid.
Ik ging in gedachten terug naar mijn jeugd.
Mijn vader en ik deelde deze dingen altijd. Hij was Katholiek en ik was ook gedoopt en een heel serieus kind. Mijn moeder was niet katholiek, maar ook zij respecteerde dit stuk en vond het fijn om te zien dat Pa en ik dat deelde.
Er was mij respect bij gebracht, voor alles en iedereen. het stukje naar de kerk gaan, was voor mij altijd iets bijzonders, sloeg ook nooit over, want dat kon niet voor mijn gevoel.
De feestdagen en de zondag hadden altijd iets bijzonders, iets waar ik bij stil stond, iets wat ik koesterde.
Toen ik gisteren de Passion zat te kijken, kwam dit mooie gevoel weer even terug, het respect, ik voelde geborgenheid, het was even weer van mij. Buiten dat het fantastisch was, ging ik terug in de tijd. Ik was weer samen met mijn vader, die lieverd is al in 1963 overleden, maar ik voelde weer even het stukje van ons samen.
Dank je wel Pa.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten