Inzicht,
Al jaren weet je dat je het anders moet doen,
De manier waarop je het nu doet, maakt je afhankelijk,
Terwijl dit helemaal niet nodig is,
Je hebt genoeg wijsheid in je
Je kunt het helemaal prima, zelfs uitzonderlijk op jouw eigen manier,
Dan ineens is er dat gevoel, dat gevoel van, ik ga het doen,
Ik ga achter mijzelf staan, ik ga handelen,
Op kleine of grote schaal, dat maakt niet uit,
Het is er, het geeft je rust, je gaat vanuit jezelf en begint aan dingen zonder daarvoor op anderen te wachten.
Eindelijk je eigen IK,
Je kunt het niet onderscheiden door het op een manier van anderen te doen, maar wel door je eigen manier neer te zetten,
Zet dingen neer die voor jou goed voelen en jou gelukkig maken,
Staak het zoeken, weg met de onrust, JIJ alleen JIJ, weet wat goed voor je is,
Geloof in jezelf.
Mijn hele leven heb ik dingen gedaan, doorgemaakt en gereageerd daarop om maar zo goed mogelijk te overleven.
Het was intens, ik stond 23 jarige leeftijd alleen in het leven en alles wat op mij af was gekomen, dacht ik een plaatsje te hebben gegeven.
Dat was voor dat moment ook zo. Voor dat moment was het goed, niet dat ik geen verdriet had, maar verder als op dat moment, kon ik waarschijnlijk niet aan, want ik moest verder, alleen verder.
Ik ben een manier gaan zoeken om te overleven.
Of dit altijd de juiste keuzes waren, nee zeker niet.
Maar ik heb er zo van geleerd, zoveel ervaring op gedaan en ook heel intens geleefd op heel veel gebieden. Nooit was het oppervlakkig, er is eigenlijk geen dag geweest dat er niets op mijn pad kwam.
Veel ja, heftig ja, dankbaar ja.
Er breekt nu weer een nieuwe periode aan. Het oude mag afgesloten worden de dingen die ik toen niet (voor eigen bescherming ) verwerkt heb, gaan nu wel gebeuren, hetzij door middel van dromen, of mensen uit die tijd, die weer op je pad terug komen nu mag ik zien hoe ik mijzelf toen werkelijk voelde, wat het op dat moment met mij heeft gedaan.
Een soort herbeleving, maar nu is de tijd rijp, nu kan ik het onder ogen zien, nu ben ik sterk genoeg.
Het geeft heel veel emoties, maar ik leer mijzelf nog meer kennen door hier doorheen te gaan.
Eerst moest ik door alle lessen heen, nu ben ik aan het laatste gedeelte van dit boek bezig en wordt voorbereid voor het lezen van het volgende boek.
Veel liefde en wijsheid Anja.
PASEN
Gisteravond keek ik naar de Passion en kreeg ineens een heel warm mooi gevoel van eenheid.
Ik ging in gedachten terug naar mijn jeugd.
Mijn vader en ik deelde deze dingen altijd. Hij was Katholiek en ik was ook gedoopt en een heel serieus kind. Mijn moeder was niet katholiek, maar ook zij respecteerde dit stuk en vond het fijn om te zien dat Pa en ik dat deelde.
Er was mij respect bij gebracht, voor alles en iedereen. het stukje naar de kerk gaan, was voor mij altijd iets bijzonders, sloeg ook nooit over, want dat kon niet voor mijn gevoel.
De feestdagen en de zondag hadden altijd iets bijzonders, iets waar ik bij stil stond, iets wat ik koesterde.
Toen ik gisteren de Passion zat te kijken, kwam dit mooie gevoel weer even terug, het respect, ik voelde geborgenheid, het was even weer van mij. Buiten dat het fantastisch was, ging ik terug in de tijd. Ik was weer samen met mijn vader, die lieverd is al in 1963 overleden, maar ik voelde weer even het stukje van ons samen.
Dank je wel Pa.
