Uit het leven gegrepen.
Je begint je leven blanco, dan komen de beperkingen, je krijgt leiding, je mag dit wel en dit niet. Eigenlijk wil iets en wordt je dat ten sterkste afgeraden.
Ja wat nu, dan maar niet doen. Bepaalde gewoontes worden je opgelegd, die neem je over, maar erachter staan nee.
Dan komen er dingen in je leven, die je niet aandurft, eng vindt, jezelf minder voelt dan een ander. Je had anders in het leven willen staan, maar liet het maar gebeuren wat je opgedragen werd. Niet dat de mensen het niet goed met je voor hadden, maar ook zij konden niet anders.
Dan ga je nadenken, waarom voel ik me zo, waarom ben ik bang, waarom kost mij dit zoveel energie. Dan kom je erachter dat je herinnert wordt aan de situaties of mensen die jij toe liet hun levenswijze, denkwijze, normen en waarden in te prenten en jou eigenlijk te beperken. Jij kon niet jezelf zijn, dus wanneer jij in een situatie komt, waarin jezelf geen kant meer op kunt, krijg je dat gevoel van toen weer terug of wordt er in ieder geval weer aan herinnert
.
Als je tot dit besef bent gekomen, weet je dat jij niet diegene bent die gevormd is, maar diegene die je was voordat dit gebeurde.
Na deze ontdekking kun je gaan leven zoals jij wil, weet je dat je geen angsten hoeft te hebben, dat je een geweldig iemand bent met heel veel kwaliteiten. Je geen goedkeuring van anderen nodig hebt. Kortom dan durf je pas echt te leven.
Een stukje uit het leven gegrepen.
Anja
https://www.facebook.com/Time-for-change-114294186937438/
